Τι μπορείς να μάθεις από έναν πολύ καλό concierge

Ένας μέτριος θυρωρός ξενοδοχείου ευχαριστεί τον πελάτη για την επιλογή του, τον ρωτάει αν όλα ήταν εντάξει και του εύχεται καλό ταξίδι.
Ο πολύ καλός θυρωρός τον ρωτάει τι του άρεσε περισσότερο. Για ποιον λόγο βρίσκεται ο πελάτης στην πόλη και από πού είναι η καταγωγή του.

Οπότε, στα σχόλια κάτω από τα post σου προσπάθησε ν’ αναπτύξεις κουβέντα, κάνε ερωτήσεις, μην τους ευχαριστείς μόνο για τα καλά τους λόγια.

Αν δεν έχεις χρόνο να το κάνεις, βρες κάποιον που ενδιαφέρεται πραγματικά για το κοινό σου. Δε χρειάζεται να σε νοιάζει η τεχνογνωσία του. Η τελευταία μπορεί εύκολα να αποκτηθεί, εφόσον υπάρχει το ενδιαφέρον.

Υ.Γ. Concierge στα ελληνικά είναι θυρωρός. Δεν μ’ αρέσει η απόδοση της έννοιας. Στα αγγλικά μπορείς να πεις και caretaker.
Οπότε, “φροντιστής του κοινού” πάει καλύτερα στον κύριο της φωτογραφίας, αν νοιάζεται πραγματικά για το κοινό.

  • Ακόμα δυσκολεύομαι να δημιουργήσω σχόλια κάτω από τα άρθρα μου. Με νοιάζει πολύ η γνώμη του κόσμου. Παίρνω τεράστιο feedback τόσο από ερωτηματολόγια που στήνω, όσο και από τα newsletter μου. Όμως τίποτα από σχόλια στο site. Αρκετές φορές στο FB page. Αλλά λίγα στο site. Καμία ιδέα ή έμπνευση; τι μπορεί να κάνω “λάθος”;

    by the way: Μου άρεσε πολύ η διαφοροποίηση του μέτριου (που είναι επίσης ευγενικός) και του καλού!

    • Κι εγώ σπάνια έχω σχόλια στο site. Οι περισσότεροι θα σχολιάσουν στη σελίδα ή με μήνυμα. Γενικά έχουν μειωθεί τα σχόλια σε άρθρα.
      Δεν πιστεύω πως κάνεις κάτι “λάθος”. Βολεύει τον κόσμο να σχολιάζει στο Facebook. Κι εφόσον γίνεται στο Facebook, τότε πάρε το feedback σου ή φρόντισε το κοινό σου εκεί. It’s ok, isn’t it?
      Σε τι παραπάνω θα εξυπηρετούσε να σχολιάσει κάποιος κάτω από το άρθρο σου;

      • Το καλό με τα σχόλια στο άρθρο (και ο βασικός λόγος που θα τα ήθελα εκεί) είναι γιατί μένουν συγκεντρωμένα σε ένα σημείο, χρήσιμα σε μελλοντικές αναζητήσεις. Η ανάρτηση στο FB χάνεται μετά από μέρες, ενώ το άρθρο στο site ανεβαίνει συχνά και οργανικά, οπότε θα ήταν καλό ο νέος αναγνώστης να μπορεί να βλέπει τη διάδραση και να συμμετέχει και αυτός αν θελήσει. Δε με εξυπηρετεί μόνο το feedback που παίρνω εγώ αλλά και η επιπλέον πληροφορία που μπορεί να πάρει ο αναγνώστης. Και αναρωτιέμαι πως μπορώ να τον παρακινήσω να συμμετέχει με σχόλια και στην ανάρτηση

        • Super! Makes sense.
          Αν τα σχόλια εξυπηρετούν στην συνδημιουργία μιας πιο έγκυρης ενημέρωσης, τότε για αρχή θα μπορούσες να κάνεις update τα άρθρα με το επώνυμο feedback των χρηστών.
          Π.χ. Υπάρχει ένα σχόλιο στο FB για ένα άρθρο σου; Ρωτάς τον σχολιαστή αν σου επιτρέπει να εμπλουτίσεις το άρθρο σου με την δική του εμπειρία. Σιγά σιγά θα μάθει η κοινότητα για τα οφέλη της συνδημιουργίας, θα το δουν στην πράξη και θα παρακινηθούν περισσότεροι να συμμετέχουν.

          Πιστεύω, όμως και πάλι, πως δεν χρειάζεται να γίνεται μέσα από τα σχόλια κάτω από τ’ άρθρα. Δες πως μπορείς να έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα, χωρίς να εστιάσεις στο πως θα έρθει αυτό το αποτέλεσμα.

          Π.χ. Ένα σχόλιο στο FB λέει: “Αγαπάμε το μέρος που μας πρότεινες Ιωάννα”. Πάνω σε αυτό το σχόλιο μπορείς να ρωτήσεις αν έχουν πάει, τι τους άρεσε περισσότερο, τι θα πρότειναν, κτλ. Αναλαμβάνεις τον ρόλο του concierge και στη συνέχεια του curator του περιεχομένου.

          Πως σου φαίνεται μια τέτοια προσέγγιση;

          • Σε ευχαριστώ Τόλη! θα το δοκιμάσω. Είναι άλλωστε η χρονιά που θέλω πολύ να ακουστούν οι φωνές των γονιών προς τα έξω και έτσι θα κάνω πολλές δοκιμές προκειμένου να το καταφέρω (αν φυσικά θέλουν και αυτοί κάτι να πουν). Θα σε ενημερώσω για τις εξελίξεις 🙂 merci!