Τι άλλο μπορώ να κάνω;

Φτάνω σε σημείο που ολοκληρώνεται το project. Δεν φαίνεται να έρθουν τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Ρωτάω τον εαυτό μου:
“Υπάρχει κάτι ακόμα που μπορώ να κάνώ;
Όχι, έκανα ό,τι μπορούσα.”

Την στιγμή εκείνη διορθώνω την ερώτηση σε:

“Τι άλλο μπορώ να κάνω; “

Με τη δεύτερη ερώτηση θεωρώ δεδομένο πως μπορώ να κάνω κάτι επιπλέον. Κάτι που δεν έχω κάνει ακόμα. Ίσως να μην το βλέπω αυτήν την στιγμή, αλλά είμαι σίγουρος πως υπάρχει κάτι.

Παρατηρώ πως μιλάω στον εαυτό μου, που εστιάζω.
Επαναπροσδιορίζω τις ερωτήσεις έχοντας ως δεδομένο το “Ναι, μπορώ να επηρεάσω τις καταστάσεις“.
Αν είχα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι μου θα είχα φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Ίσως να μην προλαβαίνω σήμερα, αλλά μπορώ να αναλογιστώ τι να κάνω διαφορετικά την επόμενη φορά.

Ας σταματήσουμε να συμπεριφερόμαστε σαν τρίχρονα παιδιά

“Που είναι το ρορόι μου;”
“Θα πάμε σιρνεμά;”
“Θέλω να κάρτσω δίπρα σου.”

Έτσι μιλάει τον τελευταίο καιρό η Αριάννα, η τρίχρονη κόρη μου. Πρόσφατα έμαθε να λέει το Ρο. Είναι περήφανη που το έμαθε, και γι’ αυτό το χρησιμοποιεί παντού. Σχεδόν όλες οι λέξεις πλέον έχουν κι ένα ρο.
Είναι κάτι καινούργιο, το οποίο ακόμα την ενθουσιάζει κι ακόμα το σχολιάζουμε. Έως πότε; Ίσως, ώσπου να μην είναι καινούργιο πλέον.

Ο Ενθουσιασμός με τα καινούρια

Κάπως έτσι λειτουργεί η αγορά. Όταν υπάρχει κάτι καινούργιο, πριν ακόμα το αποκτήσει η μάζα, σε ρωτάνε από που το αγόρασες και πως λειτουργεί αυτό που αγόρασες. Κάποιοι άνθρωποι έχουν τρομερό όφελος να είναι οι πρώτοι που θ’ αποκτήσουν κάτι καινούργιο. Μόλις γίνει μόδα και το αγοράσει η μάζα, ψάχνουν κάποιο άλλο “καινούργιο”.

Αλλά, ελάχιστοι είναι αυτοί που θέλουν να είναι οι πρώτοι. Οι περισσότεροι αναζητούν μια αποδεδειγμένη λύση. Θέλουν να είναι σίγουροι για τις επιλογές τους, θέλουν να κάνουν έξυπνες αγορές. Αυτό είναι και η μεγαλύτερη πρόκληση που έχει κάθε νέο προϊόν, κάθε νέα υπηρεσία ή κάθε νέο project: Πρέπει να διασχίσει γρήγορα το χάσμα από τους early adopters στο early majority. Χρειάζεται να μετατραπεί από “ενθουσιασμός του καινούργιου” σε “αποδεδειγμένη λύση”. Αν αντέξει αρκετό καιρό, κρατώντας την ίδια υπόσχεση, με την ίδια ποιότητα, ίσως και βελτιώνοντας την ποιότητα, θα μπορέσει να φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Chasm

Το πρόβλημα είναι πως οι περισσότεροι δεν έχουν την υπομονή, τους πόρους και την γνώση να μετατρέψουν μια νέα ιδέα σε μια αποδεδειγμένη λύση.
Τα παρατάνε νωρίς, αγχώνονται και ρίχνουν την ποιότητα για να ρίξουν τα κόστη για να πέσει η τιμή κι έτσι να μπορέσει να το αγοράσει περισσότερος κόσμος.
Κάποιες φορές αναλαμβάνουν κι άλλα project για να κρατήσουν την “καλή ιδέα” ζωντανή. Έτσι χάνουν το focus και τον στόχο… και η καλή ιδέα ξεθωριάζει.

Ποιος σκοτώνει τις καλές ιδέες;

Στο τέλος, εμείς είμαστε αυτοί που σκοτώνουμε τις καλές ιδέες μας, είτε γιατί αμφισβητούμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, είτε δεν τολμούμε καν να τις υλοποιήσουμε. Κάποιες φορές επηρεαζόμαστε κι από όλους τους άλλους.

Λογικό είναι. Δεν μας έχουν μάθει να παίρνουμε καλύτερες, επαγγελματικές αποφάσεις. Αυτά που μάθαμε στο σχολείο, μπορούμε πλέον να τα googlάρουμε. Αυτά που πραγματικά χρειαζόμαστε από που θα τα μάθουμε;
Δεν είναι αργά. Μπορούμε να εκπαιδευτούμε σε αυτό τον τομέα. Αρκεί να το θελήσουμε.
Θα χρειαστεί να σταματήσουμε να λειτουργούμε σαν τρίχρονα παιδιά που ενθουσιάζονται με οτιδήποτε καινούργιο, κρατώντας, όμως, τον ενθουσιασμό των παιδιών για μάθηση.

The Best App Ever!

Aς ξεπεράσουμε τον ενθουσιασμό μας για όλα τα νέα εργαλεία κι όλες τις δυνατότητες που μας δίνουν τα smartphones. Όπως η Αριάννα χρησιμοποιεί παντού το Ρο, θέλουμε το νέο μας smartphone να κάνει όλες τις δουλειές. Για τα πάντα υπάρχει κι ένα app. Κι αν δεν πετυχαίνει το εγχείρημα φταίει το app, κι όχι αυτός που το χρησιμοποιεί.
Το καλύτερο app όλων των εποχών είναι το σημειωματάριο σε συνδυασμό μ’ ένα μολύβι (όχι στιλό). Είτε για να σχεδιάσεις το Business Model σου, είτε για να καταγράψεις τους στόχους σου ή ακόμα για απλές σκέψεις και ιδέες. Αποδεδειγμένη λύση: Χαρτί και μολύβι!

People-first! Technology-second!

Επίσης, ας σταματήσουμε να αναζητούμε λύσεις στην τεχνολογία, όπως το πώς να ξεγελάσουμε το Facebook για ν’ αυξήσουμε τα likes ή πώς να δουν περισσότεροι την φωτογραφία μας στο Instagram. Αντιθέτως, προτείνω να επιστρέψουμε σε αποδεδειγμένες λύσεις και να συζητάμε περισσότερο οτιδήποτε έχει να κάνει με ‘oldschool’ business. Για παράδειγμα, η μεθοδολογία για το πώς να παίρνουμε καλύτερες, επαγγελματικές αποφάσεις δεν άλλαξε και πολύ τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι απλά μια καλή ιδέα ν΄ασχοληθείς με τέτοια θέματα, είναι αποδεδειγμένο πως θα σου φέρει καλύτερα αποτελέσματα.
Επίσης, οι βασικές αρχές της επικοινωνίας και του marketing δεν έχουν αλλάξει. Οι ίδιοι νόμοι ισχύουν εδώ και χιλιάδες χρόνια. Κι όμως αναζητούμε τις λύσεις στην νέα τεχνολογία, ενώ θα τις βρούμε στην ανθρώπινη επικοινωνία.

Ας ξεπεράσουμε όλον τον ενθουσιασμό μας για όλα αυτά τα νέα μέσα, κι ας αρχίσουμε να τα χρησιμοποιούμε επιτέλους για τον λόγο που ήρθαν στη ζωή μας: να μας φέρουν πιο κοντά, να επικοινωνούμε με τον κόσμο που έχει τις ίδιες ανησυχίες με μας, και τέλος, για να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο μέλλον για τα τρίχρονα παιδιά μας.

Όλοι με το κινητό στο χέρι

Αν καλέσω φίλους στο σπίτι και μετά από λίγο κάποιοι από αυτούς χαθούν στην οθόνη του κινητού τους για να δουν τι παίζει εκεί έξω, τότε ευθύνομαι εγώ γι’ αυτό ως οικοδεσπότης;
Θα μπορούσα να ρίξω την ευθύνη στο FOMO (fear of missing out), ο λόγος που αρκετοί “πρέπει” να βλέπουν τι γίνεται στο Facebook, μην τυχόν και χάσουν κάτι σημαντικό.
Υπάρχουν, όμως, κι αρκετές στιγμές, στις οποίες αυτοί οι αρκετοί “χάνονται” στο τώρα. Ξεχνάνε τους virtual φίλους τους και την επιφανειακή online αναγνώριση, εάν τους προσφέρω σημαντικές στιγμές που δε θέλουν να χάσουν ούτε δευτερόλεπτο.
Με την ίδια λογική ευθύνεται κι ο καθηγητής όταν ένας μαθητής κοιμάται στο μάθημα.

Μπορώ να γκρινιάζω και να κατακρίνω το FOMO και πόσο άρρωστη είναι η κοινωνία.
Μπορώ, όμως, και να το αναγνωρίσω και να το αντιμετωπίσω. Αυτός είναι ο κόσμος. Μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο ζουν οι πελάτες σου, με το FOMO, το echo chamber, τους περισπασμούς και την παραπληροφόρηση.
Deal with it!

Adapt Or Die

Έχουν γραφτεί άπειρα άρθρα, υπάρχουν video στο YouTube για να ξυπνήσουν το κόσμο και να ξεκολλήσει επιτέλους από το κινητό. Δεν υποστηρίζω το αντίθετο. Είμαι υπέρ του να περνάμε περισσότερο ποιοτικό χρόνο με την οικογένεια και τους φίλους μας.
Ως επιχείρηση, όμως, τι μπορώ να κάνω; Υπάρχουν αρκετές ιδέες πως θα μπορούσες να το αντιμετωπίσεις.
Όλα ξεκινάνε με την διάθεση μας και την στάση μας απέναντι σε τέτοιες δυσκολίες.

PS: Μακριά από τα κινητά! Σε κάνουν αντικοινωνικό.
antisocial
image by Brian Solis

Άποψη vs Συμβουλή

“Δε μου αρέσει”
“Θα δουλέψει, τι περιμένεις; Do it!”
“Μήπως να έβαζες περισσότερο μπλε;”
“Είναι πολύ όμορφο.”
Όλα τα παραπάνω είναι απόψεις που δε σε βοηθάνε και πολύ να πάρεις την επόμενη απόφαση.
Από απόψεις μπορείς να έχεις όσες θέλεις, και μπορείς να τις έχεις γρήγορα. Ρώτα τους φίλους σου στο Facebook και θα σου απαντήσουν μέσα σε λίγα λεπτά.

Αυτό που μπορεί πραγματικά να μας βοηθήσει είναι μια συμβουλή.
Και οι καλύτερες συμβουλές δεν έρχονται στην προστακτική λέγοντας μας τι πρέπει να κάνουμε.
Οι συμβουλές που θα μας βοηθήσουν πραγματικά, είναι αυτές που θα μοιραστούν απλόχερα γνώση για να την συμπεριλάβουμε στις επόμενες αποφάσεις.
Και πολλές φορές δε χρειαζόμαστε περισσότερη γνώση. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι να μας υπενθυμίσει κάποιος τα σημαντικά πράγματα κάνοντας στοχευμένες ερωτήσεις.

Ξεκίνα με αυτές τις δυο ερωτήσεις:
1) Τι εξυπηρετεί αυτό που κάνεις; (What is it for?)
2) Για ποιόν είναι αυτό που κάνεις; (Who is it for?)

Αν σε κρατάνε πίσω οι απόψεις των φίλων σου τότε μη τους ρωτάς. Τις περισσότερες φορές δεν είναι καν γι’ αυτούς αυτό που κάνεις.


mfb-fb-image3

Κόλλησα! Τι να κάνω;

Το παθαίνω συχνά. Τις περισσότερες φορές επειδή ξεχνάω πως τα περισσότερα που έχουμε μάθει για το πως λειτουργεί ο κόσμος είναι λάθος.
Εσύ;
Κόλλησες;
Κολλάς συχνά και δε ξέρεις ποιο να είναι το επόμενο βήμα;
Ίσως να κόλλησες επειδή σκέφτεσαι μέσα σε ένα πλαίσιο που δημιουργήθηκε από άλλους.

Τι χρειάζεται να κάνεις;

Μάθε ποιό είναι το καθεστώς, ποια είναι η παρούσα κατάσταση και στη συνέχεια κάνε κάτι που θα ξεπεράσει τα όρια της παρούσας κατάστασης. Κάτι που θα προκαλέσει όλους όσους προστατεύουν το καθεστώς και δε μπορούν να δουν πέρα από αυτά τα όρια. Κάτι τόσο τρελό που θα γελάνε και οι πέτρες.

Για δες τι είχε πει ο CEO της Microsoft όταν ανακοίνωσε το πρώτο iPhone ο Steve Jobs

Οκέι, ας μην πιάσουμε το παράδειγμα του Steve Jobs, γιατί μπορεί να το νιώσεις εξωπραγματικό για την Ελλάδα.

Για δες τι έχει κάνει ο Massimo Bottura:

Είναι πιο κοντά στα δικά μας μέτρα ο Massimo;

Όχι;
Για δες τι κάνει ο Κίμων από το παραμικρό, ο οποίος δυσκολεύεται να περιγράψει τον χώρο του και τα εργαστήρια επειδή δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο. Κι’ όμως, όποιος τον έχει παρακολουθήσει μια φορά καταλαβαίνει τι σημαίνει να το έχει επιμεληθεί ο Κίμων.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η Μαρία, που στην αρχή την περνούσαν για τρελή που άνοιξε κομμωτήριο σε ρετιρέ loft στη Θεσσαλονίκη. Πέτυχε, το βαρέθηκε και το έκλεισε για να κουρεύει σε βιτρίνες μαγαζιών και σε εγκαταλειμμένα ξενοδοχεία.

Για δες την Kristina από το Skrito v Skrina (Hidden in the Closet). Κανείς δεν πίστευε πως οι Βούλγαροι θα αγόραζαν second hand ρούχα. Εκείνη, όμως, δεν άκουσε κανέναν και είναι λίγα βήματα πριν να το επεκτείνει και σε άλλες χώρες (και στην Ελλάδα).

Ή το νέο project του Δημήτρη aka Toyman, ο οποίος αγνοεί το μεγαλύτερο ποσοστό του online τζίρου σε παιδικά που προέρχεται από γυναίκες. Στοχεύει μόνο σε μπαμπάδες, νονούς, παππούδες, κτλ. Είναι ακόμα νέο εγχείρημα, αλλά πιστεύω να τα πάει πολύ καλά.

Ξεκόλλα

Ρωτάω ξανά: Κόλλησες;
Ξεκόλλα και βάλε κάτω την πιο τρελή ιδέα που είχες και προχώρα την.
Θα πετύχει; Μπορεί και όχι!
Φαντάσου, όμως, αν πετύχει τι θα γίνει!

Έξυπνος άνθρωπoς δεν σημαίνει έξυπνες αποφάσεις

Όλοι είμαστε έξυπνοι. Τουλάχιστον αυτό πιστεύουμε για τον εαυτό μας. Κι όμως αδυνατούμε να πάρουμε έξυπνες αποφάσεις.

Τι σημαίνει “έξυπνη απόφαση”;

Για να πάρεις μια έξυπνη απόφαση χρειάζεται ν’ αξιολογήσουμε όλα τα δεδομένα σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε σήμερα και να πάρουμε μια απόφαση η οποία θα μας τοποθετήσει στο μέλλον σε μια καλύτερη θέση, επιχειρηματικά, συναισθηματικά, οικονομικά, κτλ.

Αυτό που ξεχνάμε πολλές φορές είναι να αγνοήσουμε το αναπόφευκτο κόστος, το οποίο διδάσκετε σε κάποια business schools, αλλά ποιος το θυμάται;

Τι είναι το “αναπόφευκτο κόστος”;

Για παράδειγμα: Παρατηρείς στις επαγγελματικές κάρτες σου πως υπάρχει ένα ορθογραφικό λάθος. Έχεις πληρώσει ήδη 150€.
typocard
Τι κάνεις; Τις πετάς και παραγγέλνεις νέες ή το αφήνεις έτσι ελπίζοντας πως δεν θα το παρατηρήσει κανείς;
Η απόφαση αυτή αφορά τα 150€ που έχεις ήδη ξοδέψει ή την μέγιστη απόδοση της κάρτας σου;
tumblr_n3avz64ycr1roixiho4_250

Πως ν’ αγνοείς το αναπόφευκτο κόστος;

Σκέψου πως ό,τι έχεις έως σήμερα σου τα έχουν χαρίσει. Δεν έχεις εργαστεί εσύ για όλα αυτά. Τι απόφαση θα έπαιρνες; Δηλαδή για την κάρτα με το ορθογραφικό λάθος δεν έχεις πληρώσει εσύ, αλλά κάποιος προηγούμενος.
Δεν έχεις δώσει εσύ τις υποσχέσεις στους προμηθευτές, κάποιος συνεργάτης τo έκανε.
Δεν δήλωσες ποτέ πως θέλεις να γίνεις δικηγόρος. Δεν μίλησες ποτέ πίσω από την πλάτη του κολλητού σου πως αυτό που κάνει είναι βλακεία (αλλά τελικά πέτυχε).

Είναι απλό να αγνοήσεις το αναπόφευκτο κόστος όταν μιλάμε για χρηματικά ποσά. Πολλοί όμως δυσκολεύονται να ξεπεράσουν τον εγωισμό τους και κολλάνε στο “τι θα πω στους φίλους μου;”.
Χθες σκεφτόσουν, έλεγες, έδινες υποσχέσεις, απέφευγες πράγματα, και έπαιρνες αποφάσεις με όσα γνώριζες χθες.
Σήμερα γνώρισες νέα πράγματα. Ίσως να έχεις μια νέα κοσμοθεωρία. Δεν πειράζει αν άλλαξες γνώμη.
Πολλές φορές η απόφαση που καλούμαστε να πάρουμε είναι πιο σημαντική από την περηφάνια μας.
Δεν ήσουν λάθος χθες. Απλά δεν ήξερες. Θα είσαι λάθος αν πάρεις την ίδια απόφαση γνωρίζοντας νέα πράγματα.


PS: Ίσως, σήμερα να είναι η κατάλληλη μέρα να ρίξεις μια ματιά στο Mastering Facebook For Your Business. Είναι η νέα έκδοση του e-mail course που είχε τρέξει το 2015 και ξεκινάει στις 3 Ιανουαρίου.

Κι όμως, έχουν δίκιo!

Είπαν στην Ελένη πως δε μετράει η άποψη της. Χρειάζεται να κάνει τη δουλειά με το τρόπο που αποφασίστηκε από τους διευθυντές.
Στον Γιώργο είπαν να σταματήσει να παραπονιέται και να κάνει τι δουλειά του όπως προβλέπεται.
Συμβιβάστηκαν και οι δυο τους.

– Έχουν δίκιο, επειδή αν δεν ακολουθήσουν το σύστημα της εταιρίας κινδυνεύουν να χάσουν τη δουλειά τους.

Μια μέρα είπαν στην Ελένη πως θα μειώσουν το μισθό της, γιατί αλλιώς δε βγαίνει η εταιρία.
Την άλλη μέρα είπαν στο Γιώργο πως θα χρειαστεί ν’ αδειάσει το γραφείο τέλος του χρόνου. Την δουλειά του θα την κάνει ο Κώστας από εδώ και πέρα.

– Η εταιρία δε χρειάζεται να πληρώνει τόσα πολλά σε ανθρώπους που απλά εκτελούν εντολές. Έχουν δίκιο.

Ο Μάκης, όμως, δε δέχτηκε να κάνει πράγματα με τα οποία δε συμφωνεί. Έφυγε από την εταιρία και βρήκε μια εταιρία στην οποία εκτιμάνε την γνώση και την κρίση του.

Ένας στους εκατό τα καταφέρνει. Είναι από τους τυχερούς. Ήταν επικίνδυνο να φύγει από την εταιρία μέσα στη κρίση.
– Όντως, έχεις δίκιο.

Η Μαρία, δε μπορούσε να κοιμάται το βράδυ επειδή θεωρούσε πως η δουλειά της δεν έχει νόημα. Ίδρυσε μια δική της εταιρία με την φίλη της την Ιωάννα. Δύσκολο το επιχειρείν, ειδικά στην Ελλάδα με όλους αυτούς τους φόρους.

Είναι βλακεία ν’ ανοίξεις δική σου εταιρία στην Ελλάδα μέσα στην κρίση με όλους τους άδικους φόρους.
– Έχεις δίκιο.

Όλοι έχουν δίκιο

Όλοι προσπαθούν να κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν. Κανείς δε θέλει ν’ αποτύχει. Όλοι φοβούνται.
Κι όμως, κάποιοι τα κατάφεραν, ενώ άλλοι τραβάνε μεγάλο ζόρι.
Ίσως απλά να είναι τυχεροί. Ίσως να έχουν έναν πλούσιο μπαμπά ή να σπούδασαν κάτι που έχει μεγάλη ζήτηση.
Ή, απλά, δεν τους ενδιαφέρει τι λέει ο κόσμος και κάνουν αυτό που αυτοί θεωρούν σωστό. Δεν τους ενδιαφέρει πως να δικαιολογηθούν σε σένα και σε μένα. Δεν τους ενδιαφέρει να έχουν δίκιο.

Είναι λίγοι αυτοί. Ένας στους χίλιους τα καταφέρνει.
– Έχεις δίκιο. Από αυτούς που δεν τολμούν, τελικά πόσοι τα κατάφεραν;
Μη ζητάς πολλά. Κρίση έχουμε!
– Έχεις δίκιο…

Rethink Sales: Οι πωλήσεις δεν είναι αυτό που νομίζεις

Ποιος είναι ο ρόλος ενός πωλητή;
Τι ζητάνε οι εταιρίες όταν ζητείται πωλητής;
Τι σημαίνει πουλάω στα Social Media;

Εγώ πιστεύω πως όλοι κάθε μέρα κάτι πουλάμε.
Για παράδειγμα, μπροστά στο καθρέφτη “πουλάς στον εαυτό σου”… τον καλύτερο εαυτό σου.
Ξέρω, δεν τα καταφέρνεις πάντα. Ο άλλος σου o εαυτός – ο αδύναμος, ο φοβισμένος – δεν λυγίζει εύκολα και έχει περισσότερα επιχειρήματα από εσένα.

It’s a tricky game!

Το ίδιο παιχνίδι παίζεις με τους πελάτες ή τους ενδιαφερόμενους.

Συνήθως, όμως, ψάχνουμε τρόπους να παραπλανήσουμε τον εαυτό μας ή τους άλλους.
Αυτή η διαδικασία, όμως, δεν είναι πώληση. Η πώληση δεν είναι παραπλάνηση. Είναι παρακίνηση. Είναι ενδυνάμωση και εμψύχωση.
Είναι η τέχνη να δίνεις τα κίνητρα στον άλλον γιατί να κάνει κάτι, και στην συνέχεια να τον έμπνευσης πως να το κάνει.

Υπάρχει στρατηγική πώλησης, όχι συνταγή πώλησης.
Δεν υπάρχει ο πωλητής που μπορεί να πουλήσει ένα σακί πατάτες για χρυσό. Αυτός ο άνθρωπος γνωρίζει πολύ καλά να σε παραπλανεί. Και μετά τρέχεις μακριά του και δε θες να τον συναντήσεις ποτέ ξανά.

Οπότε, όποιος ζητάει ν’αυξήσει τις πωλήσεις, θα χρειαστεί να ορίσει πρώτα τι εννοεί με πωλήσεις.
Αν ζητάει παραπλάνηση, τότε αναζητεί θύματα ως πελάτες, και mentalists ως πωλητές.
Αν θεωρείς πως η παραπλάνηση είναι ανήθικη, τότε επένδυσε στην ανάπτυξη αυτογνωσίας και ενσυναίσθησης. Έτσι θα ανακαλύψεις τι μπορείς να προσφέρεις στο κοινό σου, πως να το επικοινωνήσεις για να το καταλάβει και πως θα τους παρακινήσεις για να το αγοράσουν.

Γιατί δεν έχει καμία σημασία ποιος ξεκίνησε πρώτος

Σήμερα πάλι διάβασα σε κάποιο site:
Είμαστε η πρώτη ελληνική εταιρία που κάναμε αυτό και τ’άλλο!” (με μεγάλα γράμματα)

Με αυτές τις δηλώσεις προσπαθούν να εντυπωσιάσουν, αλλά σε μένα δείχνουν ανωριμότητα.

Αν ήταν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα ποιος ήταν κάποτε πρώτος, το myspace θα περηφανευόταν ότι είναι το πρώτο Social Network.
To Yahoo θα προσπαθούσε να φέρει το κόσμο πίσω, λέγοντας πως είναι η πρώτη μηχανή αναζήτησης.
Επίσης, οι Ινδιάνοι ήταν πρώτοι στην Αμερική και οι Έλληνες έφεραν τον πολιτισμό, την δημοκρατία, τα μαθηματικά, τη φυσική, την φιλοσοφία και… μάλλον και την παπαρολογία!

Με την πρωτιά του παρελθόντος ασχολούνται όσοι δεν είναι περήφανοι για το σήμερα ή όσοι φοβούνται να τους κλέψει κάποιος την πρωτιά επειδή δεν την κρατάνε με αξιοκρατία.
Δεν έχει σημασία ποιος έκανε κάτι πρώτος. Ούτε έχει σημασία ποιος θα τερματίσει πρώτος, επειδή πολύ απλά δεν υπάρχει τερματισμός σε αυτόν τον αγώνα. Ξεκινάει κάποια στιγμή και εξελίσσεται… no end.
Just keep walking!

Αυτές οι εταιρίες δε πρόκειται να αλλάξουν νοοτροπία, ας μη ξεγελιόμαστε. Πάντα θα υπάρχουν.
Σημασία έχει πως τους αντιμετωπίζουμε εμείς.
Παλαιότερα προσπερνούσα αυτές τις δηλώσεις κι έλεγα: “Έλα μωρέ, δεν γνωρίζουν και είναι επιφανειακοί”.
Τώρα βλέπω πίσω από τα γράμματα και αντιλαμβάνομαι μια εταιρική κουλτούρα και μια νοοτροπία με την οποία δεν ταυτίζομαι, οπότε επιλέγω να μην συνεργαστώ μαζί τoυς.

Εσύ πως αντιλαμβάνεσαι τέτοιες δηλώσεις; Θεωρείς πως είναι απλά κάποιες δηλώσεις με σκοπό να μας εντυπωσιάσουν; Μήπως φανερώνουν ανασφάλεια ή μήπως το πόσο υποτιμούν τη νοημοσύνη μας;

Γιατί το πιο δυνατό σου όπλο είναι η αδυναμία σου

Πώς μετατρέπεις την αδυναμία σου σε δύναμη;
Η απάντηση είναι απλή: Την παραδέχεσαι δημοσίως!
Δε σημαίνει όσο περισσότερες αδυναμίες έχεις πως τόσο πιο αρεστός είσαι. Εννοείται πως δουλεύουμε τις αδυναμίες μας και προσπαθούμε να τις διορθώσουμε.

Το να παραδέχεται κάποιος την αδυναμία του τον κάνει πιο ανθρώπινο, πιο απτό, πιο αυθεντικό.

Κάπου είχα διαβάσει, πως τα παιδάκια ταυτίζονται περισσότερο με τον Batman παρά με τον Superman.
Ο λόγος είναι πως ο Batman είναι άνθρωπος… αν βγάλει τη στολή του είναι το ίδιο ευάλωτος με εμάς. Από την άλλη, ο Superman είναι αθάνατος εξωγήινος. Καμία σχέση με την ανθρώπινη φύση.

BOSS vs LEADER

Βέβαια, αν θέλεις να το παίζεις αφεντικό, τότε δεν πρέπει να δείξεις αδυναμία.
Ένας Leader, όμως, χρειάζεται να εμπνεύσει, να τον εμπιστευτουν, να ακουστεί, να τον ακολουθήσουν. Με το να κρύβει τις αδυναμίε του πολύ δύσκολα θα τα καταφέρει. Επίσης, ένας Leader προσπαθεί να έχει ανθρώπους γύρω του που συμπληρώνουν τα κενά που δημιουργούν οι αδυναμίες του. Οπότε, το πρώτο που χρειάζεται να κάνει είναι αναγνωρίσει τις αδυναμίες του.

Δες, για παράδειγμα, ένα post που έχει κάνει πρόσφατα η Μαρία από το Pimp My Style στη σελίδα της στο Facebook.

Δεν είναι post στρατηγικής ή image making. Είναι αυθεντικό post, είναι 100% Μαρία! Αυτός είναι κι ένας λόγος που η σελίδα της στο Facebook έχει απήχηση που ξεπερνά το 70-80% σε όσων έχουν κάνει like, ενώ ο μέσος όρος απήχησης σε σελίδες στο Facebook είναι κάτω των 10%.

Human business works! Trust me!